Ουαί ρατσιστές σε οτιδήποτε… Ελληνικό!

του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Τα έκαναν γυαλιά-καρφιά λέει, οι λαθρομετανάστες που φιλοξενούνταν στο Κέντρο Υποδοχής της Ροδόπης, γιατί η ελληνική πολιτεία δεν εισάκουσε τις «απαιτήσεις» τους, να τους προωθήσει στα αστικά κέντρα της χώρας, για να βρουν την τύχη τους! Το περιστατικό συνέβη πριν λίγες ημέρες και παρέμεινε ασχολίαστο!

Οι συντάξεις των «τιμημένων γηρατειών»…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Είναι αλήθεια, ότι τον τελευταίο καιρό, έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα φοβίας και ανασφάλειας για το μέλλον της χώρας μας, κυρίως σε ό,τι αφορά την οικονομική της κατάσταση. Κι αυτό το κλίμα το καλλιέργησαν οι ίδιοι οι κυβερνητικοί παράγοντες, ώστε να γίνει συνείδηση σε όλους η δύσκολη θέση στην οποία βρισκόμαστε και οι κίνδυνοι που εγκυμονούν για όλους μας, αν δεν υλοποιηθεί το περίφημο πρόγραμμα σταθερότητας.

Έλληνες ή Χριστιανοί;

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ


Με τον παραπάνω τίτλο, έλαβα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο μια επιστολή – άποψη ενός Ιερωμένου, την οποία προσυπογράφω και φιλοξενώ σήμερα στη στήλη μου:

Τότε και τώρα…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Σαν σήμερα, πριν από 23 χρόνια, ένα «καραβάνι» με δύο λεωφορεία κι ένα φορτηγό από την Ξάνθη, ξεκινούσε για μια μίνι περιοδεία σε τέσσερις πόλεις, μέχρι και τη Θεσσαλονίκη. Μια περιοδεία… μιας ημέρας!

Για να απαιτήσεις «Δημοκρατία» πρέπει προηγουμένως να… διδάξεις Δημοκρατία!

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Πριν λίγο καιρό, αναφέρθηκα στο κυοφορούμενο εκλογικό σύστημα γερμανικού τύπου, υποστηρίζοντας ότι αυτό απέβλεπε στην ενίσχυση του αρχηγοκεντρισμού με την εισαγωγή της λίστας στις ευρείες περιφέρειες και τις 180 μονοεδρικές περιφέρειες.

Η «κατρακύλα» της οικονομίας μας…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Θεαματικά και συγχρόνως ΤΡΑΓΙΚΑ είναι τα στοιχεία που έδωσε η Τράπεζα της Ελλάδος, σχετικά με το δημόσιο χρέος και τους τόκους που πληρώνουμε για να μην βουλιάξει η οικονομία μας και κηρύξουμε ΠΤΩΧΕΥΣΗ ως κράτος!
Όσον αφορά το δημόσιο χρέος, ανήλθε – σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία – το 2009 στα 272 δισεκατομμύρια 300 εκατομμύρια ευρώ επιβαρυμένο με τόκους ύψους 12 δισεκατομμυρίων 340 εκατομμυρίων ευρώ!
Και να φανταστεί κανείς, ότι πριν 30 χρόνια, το 1979 το δημόσιο χρέος ανέρχονταν μόλις στο 1 δισεκατομμύριο 159 εκατομμύρια ευρώ (υπολογισμένο σε δραχμές).
Τι συνέβη λοιπόν την τελευταία 30ετία και εκτοξεύθηκαν τα χρέη μας χωρίς στην ουσία να υπάρξει το ανάλογο αντίκρυσμα για τη χώρα και τους πολίτες; Στη διαμόρφωση αυτού του οικονομικού «αποτελέσματος» επέδρασαν και πολλοί αστάθμητοι παράγοντες, όπως οι πετρελαϊκές κρίσεις, αλλά κανένας από τους θεσμικούς υπεύθυνους, δηλαδή τους επτά πρωθυπουργούς και τα οικονομικά τους επιτελεία, από τότε μέχρι σήμερα, δεν είναι άμοιρος των ευθυνών του… Από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Γεώργιο Ράλλη, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Ξενοφώντα Ζολώτα, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Κώστα Σημίτη, έως και τον Κώστα Καραμανλή, το δημόσιο χρέος είχε μια σταθερά αυξητική τάση, με αποτέλεσμα σήμερα να φθάσουμε στον προθάλαμο της χρεοκοπίας!
Δημοσιεύω σήμερα από τη στήλη την εξέλιξη του χρέους από το ’77 έως σήμερα και με βάση τις κυβερνητικές περιόδους αλλά και τα γεγονότα που επισυνέβησαν σε εσωτερικό και εξωτερικό της χώρας, ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του…

Ευθύνες υπάρχουν παντού…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Μπορεί να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια οι αγρότες μας για να… προκαλέσουν την κοινή γνώμη και να εξοργίσουν όλες τις άλλες επαγγελματικές τάξεις με τον τρόπο που διεκδικούν τη λύση των προβλημάτων τους, πλην όμως, έχουν κάποιο δίκαιο, που δυστυχώς το χάνουν με τον τρόπο που συμπεριφέρονται…

Κι εμείς… ξεβρακωνόμαστε!!!

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Παραθέτω την είδηση όπως ακριβώς μεταδόθηκε:

«Εισβολή στον Έβρο προέβλεπε το «Σχέδιο Βαριοπούλα», το οποίο αποσκοπούσε στη διαμόρφωση συνθηκών ανωμαλίας στην Τουρκία και στην ανατροπή της κυβέρνησης, σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Taraf.

Απαιτούμε ενημέρωση για την προστασία της ζωής μας

Γράφει ο ΤΕΝΗΣ ΚΑΜΑΡΙΔΗΣ

Σε όλες τις καιρικές συνθήκες, είτε το καλοκαίρι με τις υψηλές θερμοκρασίες, είτε το χειμώνα με τον παγετό και τις έντονες βροχοπτώσεις, οι «αρμόδιες υπηρεσίες» εκδίδουν δελτία τύπου με τα οποία ενημερώνουν τον κόσμο ως προς την σωστή αντιμετώπισή τους. Συνήθως το περιεχόμενο αυτών των ανακοινώσεων είναι πανομοιότυπο και επαναλαμβανόμενο, από υπηρεσία σε υπηρεσία! Τις περισσότερες φορές καταντάει κουραστικό έως γραφικό, αφού αναφέρεται στα αυτονόητα…
Υπάρχουν όμως πολύ πιο σοβαρές περιπτώσεις, που χρίζουν άμεσης προσέγγισης από τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, που όμως δυστυχώς, αγνοούνται παντελώς.

Οι εργοδότες της «πιάτσας»…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Πρόσφατα, το συνδικαλιστικό όργανο του ΚΚΕ «όρμηξε» στον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Επαγγελματο-Βιοτεχνών Σωτήρη Τσιακίρογλου, κατηγορώντας τον, ότι νουθετεί τα μέλη του, στα πλαίσια συρρίκνωσης των εξόδων τους, να προβούν σε απωλήσεις προσωπικού… Παραφράζοντας τον περί δικαίου νόμο, όπως τουλάχιστον τον εκλαμβάνουν τα συνδικάτα, θα πω πως: «νόμος είναι το δίκιο… όσων το έχουν»! Δε μπορεί να θεσμοθετούμε το… άδικο του εργοδότη! Η στενή συνδικαλιστική αντίληψη «θέλει» ταξικούς εχθρούς τον εργαζόμενο με τον εργοδότη. Βλέπει δηλαδή τον κάθε εργοδότη ως τον μεγαλοβιομήχανο, απόμακρο από τους εργαζόμενους, τους οποίους θεωρεί αριθμούς και όχι ανθρώπινες οντότητες! Με τη διαφορά, ότι οι περισσότεροι εργοδότες, καμία σχέση δεν έχουν μ’ αυτό το «μοντέλο»…

Συνταγματικό δικαίωμα στο δημοψήφισμα…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Το άρθρο 44 παρ.2 του Συντάγματος προβλέπει την προκήρυξη δημοψηφίσματος με Προεδρικό Διάταγμα για «κρίσιμα», όπως λέει, «εθνικά θέματα ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών που λαμβάνεται με πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου».
Ολοκληρώθηκε δε, με ανάλογη διάταξη κατά την οποία: «δημοψήφισμα προκηρύσσεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με διάταγμα για ψηφισμένα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα εκτός από τα δημοσιονομικά, εφόσον αυτό αποφασιστεί από τα 3/5 του συνόλου των βουλευτών, ύστερα από πρόταση των 2/5 του συνόλου…».

Το χρέος να το πληρώσει η κάστα

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

«Η Ελλάδα πρέπει – έστω και στο και πέντε – να μπει στον νέο αιώνα με την μεγαλύτερη συγκέντρωση και ενεργοποίηση δυνάμεων, θελήσεων, προσδοκιών. Ένα πολιτικό 1909. Μια ώριμη δημοκρατία σε αυτές τις περιόδους σκέφτεται με όρους ιστορικού κύκλου και Εθνικής ευθύνης. Επιδιώκει όχι μόνον μια υψηλή αλλά μια άλλη σφαίρα συγκατάθεσης και εκκίνησης. Όχι την συγκυριακή τακτοποίηση και συντήρηση των παρακμιακών υπολειμμάτων της μεταπολίτευσης. Ένα λίφτινγκ ενός γερασμένου και διεφθαρμένου οικοδομήματος. Στα πλαίσια μιας επιβαλλόμενης εκβιαστικής συγκατάθεσης, σε συνθήκες της υψηλότερης ιστορικά αναξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Με μια ομάδα που κατέχει το κράτος με το χαμηλότερο ποσοτικά και ποιοτικά ποσοστό αποδοχής».

Όλα για τη «νέα τάξη»…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Με τον «Καλλικράτη» η κυβέρνηση Παπανδρέου επιχειρεί την αποδυνάμωση του «κράτους – έθνους», μέσω των περιφερειών και ενισχύει την κομματική εξουσία, μέσα από την συνένωση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Επιχειρεί στην ουσία, την κατάργηση του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης, ενός θεσμού με σημαντικά χαρακτηριστικά λαϊκής πρωτοβουλίας και παρέμβασης και παράλληλα οικοδομεί προϋποθέσεις μελλοντικής υπονόμευσης στη συγκρότηση του «εθνικού – κράτους», με βάση το σχεδιασμό της «Ευρώπης των πόλεων και των περιφερειών», που ξεκίνησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προς δόξαν της παγκοσμιοποίησης το 1995.

Ανάπτυξη χωρίς νέα «φουγάρα» δεν γίνεται…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ
Ο πρώτος αναπτυξιακός νόμος που ψηφίσθηκε το 1975 αποτέλεσε πράγματι θεμέλιο λίθο στην αναπτυξιακή πορεία της Θράκης και συγχρόνως ένα καλό εργαλείο για την δημιουργία υποδομών στον πρωτογενή τομέα.

Μηδέν εις το πηλίκον!

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ
Οι αρμοδιότητες, οι δυνατότητες ουσιαστικής παρέμβασης, η αποτελεσματικότητα και εν ολίγοις η σημαντικότητα του ρόλου των ευρωβουλευτών, ήταν θέματα που εξ αρχής είχα θέσει «εν αμφιβόλω»…
Μετά και από την δεύτερη επίσκεψή μου στην έδρα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και την Κομισιόν και με τα όσα εκεί βίωσα, αποκόμισα όχι απλά την αίσθηση, αλλά την σιγουριά, ότι οι αμφιβολίες μου ήταν πράγματι εύστοχες… Μπορώ να πω μετά βεβαιότητας πλέον, ότι ο θεσμός του ευρωβουλευτή είναι καθαρά ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΟΣ!

Άλλο πράγμα η διασκέδαση κι άλλο η… κρεπάλη!

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Συνάντησα χθες μια παρέα 18χρονων παιδιών σε ένα «πρωινάδικο» πάνω στον εθνικό δρόμο και πιάσαμε κουβέντα μέχρι να ετοιμάσει η υπάλληλος το «κολατσιό»… Η ώρα ήταν 9 το πρωί και σκέφθηκα άραγε τι να ζητάνε ένα τσούρμο παιδιά εκείνη την ώρα σε ένα τέτοιο μαγαζί ντυμένα λες και θα έβγαιναν… νυχτερινή έξοδο! Διέκρινα κάτι κοινό και στους πέντε νεαρούς. Τα μάτια τους… γυάλιζαν λίγο παραπάνω και η γλώσσα τους ξέφευγε κάπου- κάπου… Σωστά καταλάβατε.

Μια νέα αρχή…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Η αρχή κάθε χρόνου ενδείκνυται για ανάλογες σκέψεις και αποφάσεις γύρω από τις νέες αρχές που θα πρέπει να κάνουμε στην ζωή μας. Μια νέα αρχή στην προσωπική μας ζωή, μια νέα αρχή στην δουλειά μας, μια νέα αρχή στις σχέσεις μας με συγγενείς και φίλους, μια νέα αρχή για την αλλαγή νοοτροπιών που αποδείχθηκαν λανθασμένες, μια νέα αρχή… γενικώς! Είναι πράγματι σημαντικό κομμάτι του «παιχνιδιού» της ζωής, να ξεκινάς κάτι από την αρχή, να σχεδιάζεις και να δημιουργείς ή να αναθεωρείς στάσεις και συμπεριφορές, αφού όλα αυτά δημιουργούν προϋποθέσεις για ένα διαφορετικό αύριο από την ρουτίνα της καθημερινότητας που μας σκοτώνει σιγά- σιγά… Έλεγε σε κάποιο σημείο του αποχαιρετισμού του ο Σαιξπηρικός «Ρωμαίος» στην αγαπημένη του Ιουλιέτα: «Συχνά οι δειλοί πεθαίνουνε πριν απ’ τον θάνατό τους»… Ας αποβάλουμε λοιπόν τις «δειλίες» που μας στενεύουν τα περιθώρια της ζωής μας, που μας περιορίζουν στις συνήθειες της καθημερινότητας και ας δώσουμε νέες προτεραιότητες στην σύντομη ζωή μας. Η πρώτη σύσταση της στήλης και ευχή για το 2008, είναι να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερες «νέες αρχές»- τομές στην ζωή μας. Παρόλες τις δυσοίωνες προβλέψεις (και) για το χρόνο που μόλις μπήκε, προσωπικά αισιοδοξώ ότι θα δούμε καλύτερες ημέρες… Από πού αντλώ αυτή την αισιοδοξία; Από το ότι ακόμα αναπνέω και συνεχίζω να κάνω «νέες αρχές» στη ζωή μου…

Πριν αλέκτωρ λαλήσει…

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Δύο φορές συνέβη στη ζωή μου… Την πρώτη φορά πριν 25 χρόνια περίπου, όταν βρέθηκα στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί στην Αγιά Σοφιά. Στεκόμουν σαν παγοκολώνα και δεν μπορούσα να κουνηθώ. Έτρεμαν τα πόδια μου κυριολεκτικά και χωρίς να το καταλάβω τα δάκρυά μου κυλούσαν ασταμάτητα… Και ήμουν ακριβώς κάτω από τον τρούλο, τον μεγαλόπρεπο, τον επιβλητικό που οι γείτονές μας δυστυχώς εγκατέλειψαν στην φθορά του χρόνου και όχι μόνο…

Ο Παπανδρέου κλοτσάει την τελευταία ευκαιρία

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Αλίευσα στη στήλη «Έξω από τα δόντια» της προχθεσινής REAL NEWS, μια ενδιαφέρουσα άποψη του έγκριτου δημοσιογράφου Χρήστου Πασαλάρη με τον παραπάνω τίτλο, την οποία και αναδημοσιεύω:

Ο Χριστός ξανα-γεννιέται!

Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗ

Μία μικρή και κρύα φάτνη κάπου εκεί στην Βηθλεέμ, ήταν αρκετή για να φιλοξενήσει την ανθρώπινη διάσταση του Θεού!
Ένα φτωχικό καλύβι για ταπεινά ζώα «χώρεσε» αυτό που δεν μπόρεσε να χωρέσει όλο το σύμπαν!
ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ!