Του ΤΕΝΗ ΚΑΜΑΡΙΔΗΣυνάντησα χθες μια παρέα 18χρονων παιδιών σε ένα «πρωινάδικο» πάνω στον εθνικό δρόμο και πιάσαμε κουβέντα μέχρι να ετοιμάσει η υπάλληλος το «κολατσιό»… Η ώρα ήταν 9 το πρωί και σκέφθηκα άραγε τι να ζητάνε ένα τσούρμο παιδιά εκείνη την ώρα σε ένα τέτοιο μαγαζί ντυμένα λες και θα έβγαιναν… νυχτερινή έξοδο! Διέκρινα κάτι κοινό και στους πέντε νεαρούς. Τα μάτια τους… γυάλιζαν λίγο παραπάνω και η γλώσσα τους ξέφευγε κάπου- κάπου… Σωστά καταλάβατε.
Εκείνη την ώρα επέστρεφαν από νυχτερινή διασκέδαση. Εννέα η ώρα το πρωί και ημέρα εργάσιμη!
Από ενδιαφέρον -και όχι μόνο δημοσιογραφικό- ρώτησα τους νεαρούς να μου πούνε πού διασκέδαζαν, για να πάρω την γνωστή απάντηση: «Σε διάφορα μαγαζιά»! Όλη τη νύχτα λοιπόν από τις 12 μέχρι τις 7.30 το πρωί (εκείνη την ώρα περίπου τελείωσαν) τα παιδιά αυτά διασκέδαζαν… όρθια με ένα ποτήρι αλκοόλ στο χέρι!
Θυμήθηκα εκείνον τον έρμο Παπαθεμελή, από τη θέση του υπουργού δημόσιας τάξης, όταν τόλμησε να βάλει κανόνες στο ωράριο της νύχτας. Όταν έβαλε όριο, ακριβώς τη στιγμή που η διασκέδαση δίνει την σκυτάλη στην κρεπάλη! Τι υποστήριξε ο άνθρωπος… Ότι πολύ απλά, θα μπορούσε να νύχτα να ξεκινήσει στις 10 και να τελειώνει στις 2.30-3.00 τα ξημερώματα. Πέσανε κυριολεκτικά να τον φάνε! Και εκείνοι που είχαν τα συμφέροντα, κατάφεραν δυστυχώς να «αποκεφαλίσουν» τον Παπαθεμελή και να διατηρήσουν αυτήν την τραγική κατάσταση στη χώρα.
Κινητοποίησαν τις «ορδές»... όλους εμάς δηλαδή, αφού προηγουμένως μας έπεισαν ότι διακυβεύεται η δημοκρατία και οι ατομικές ελευθερίες. Μας έβαλαν λοιπόν σαν ασπίδα και κατάφεραν τον στόχο τους.
Με το που πήγα στο γραφείο μου μετά την συζήτηση με τα παιδιά, επικοινώνησα με την Αστυνομική Διεύθυνση Ξάνθης, γιατί γνώριζα, πως παρόλο το πόλεμο κατά Παπαθεμελή, κάποιοι «λογικοί» βρέθηκαν στην συνέχεια και καθιέρωσαν ένα σχετικό ωράριο στην νυχτερινή διασκέδαση.
Ρωτώντας λοιπόν στο γραφείο του διευθυντή, με παρέπεμψαν στο… «100». Η «άμεση δράση» στη συνέχεια με παρέπεμψε στον αξιωματικό υπηρεσίας του αστυνομικού τμήματος για να βρω τελικά τον αρμόδιο που επιβεβαίωσε τις πληροφορίες μου: «Μέχρι τις 4.30 τις καθημερινές και απεριόριστα τις παραμονές αργιών». Αυτή ήταν η απάντηση του αστυνομικού.
Πως είναι δυνατόν κε αστυνομικέ διευθυντή, να ισχύει ένα τέτοιο ωράριο (που και αυτό ακόμη είναι εξωφρενικό) και οι νέοι μας να φεύγουν καθημερινά από τα «κέντρα» αυτά με… γυαλιά ηλίου; Άρα δεν κάνετε σωστά την δουλειά σας… Δεν ελέγχετε το ωράριο αυτών των καταστημάτων… Δεν εφαρμόζετε τον νόμο…
-Γνωρίζετε πολύ καλά, πως τα περισσότερα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα με θύματα νεαρές ηλικίες, γίνονται ξημερώματα μετά από ολονύχτια διασκέδαση.
-Γνωρίζετε πολύ καλά, πως ο νόμος εφαρμόζεται κατά γράμμα, ακόμη και στις λεγόμενες μεγάλες πίστες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
-Γιατί λοιπόν δεν τηρείται το ίδιο και στην Ξάνθη; Και δεν βάζω διλήμματα περί παραγωγικότητας των νέων (ή και μεγαλύτερων), περί νηφαλιότητας κλπ, κλπ. Δεν βάζω δηλαδή διλήμματα περί κοινωνικών ανισορροπιών όταν για παράδειγμα ένας νέος άνεργος (ως επί των πλείστων) που δεν παράγει, περιμένει με το χέρι ανοιχτό για παχυλό χαρτζιλίκι από τον έρμο τον πατέρα για να… ζήσει την ζωή του όπως και οι υπόλοιποι νέοι…
Πάνω απ’ όλα αυτά βάζω την ασφάλεια και την ίδια την ΖΩΗ αυτών των παιδιών, που φεύγουν σκνίπα και εξουθενωμένα (και εύλογα) μετά από 7-8 ώρες διασκέδασης και ένας θεός ξέρει πότε και αν φτάσουν στο σπίτι τους. Όσο για τους γονείς… Αυτοί περιμένουν συνήθως το «κλειδί» στην πόρτα, για να πάει η καρδιά τους στην θέση της μετά από την προηγηθείσα… αγρυπνία!
Σαφώς και δεν ξεχνάω τα δικά μας τα «καμώματα» σ’ αυτή την ηλικία… Ας μου επιτραπεί να πω, πως καμία σχέση με τη σημερινή ΚΡΕΠΑΛΗ δεν είχαν! Μια κρεπάλη που δεν μπορούμε να την ονομάσουμε… ΖΩΗ (ζούμε την ζωή μας λένε συνήθως). Δεν μπορούμε να την ονομάσουμε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ούτε φυσικά «επικοινωνία»… Στοιχεία που δεν υπάρχουν, λόγω έντασης ήχου, λόγω μουγκαμάρας και λόγω μικρού εμβαδού καταστημάτων…
-Κε αστυνομικέ διευθυντή, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να εφαρμόσετε εδώ και τώρα τον νόμο.
-Κε εισαγγελέα, ΖΗΤΟΥΜΕ να παρέμβετε ΑΜΕΣΑ γιατί πλέον το πράγμα έχει ξεφύγει.
Όσο δε για εκείνους, που δεν αρκούνται σε εύλογα περιθώρια διασκέδασης (π.χ. μέχρι τις 4 τα ξημερώματα) δεν έχουν παρά να ανοίξουν ένα πριβέ κλαμπ και να εκτονώνουν εκεί τα όποια γούστα τους…
Κατά τα άλλα η Ελλάδα δημιουργεί στρατιές νέων ανέργων και τους «αποτελειώνει» στα νυχτάδικα μέχρι πρωίας!
2 σχόλια:
Είδατε πουθενά ελέγχους στα bars κ.Καμαριδη??
Οι έλεγχοι που γίνονται ειναι τυπικοί, αφού πρώτα ειδοποιήσουν τους μαγαζάτορες με το φάρο του περιπολικού, οι αστυνομικοί.
Επίσης, κάποιοι καλοί άνθρωποι της Αστυνομίας, πίνουν δήθεν το ποτό τους σε μερικα μαγαζιά, ουσιαστικά "πουλούν νταβατζιλίκι-προστασία" οταν έρθουν οι συνάδερφοι τους για έλεγχο.
Παιδί της πιάτσας είστε κ.Καμαριδη, θα τα γνωρίζετε υποθέτω.
Το αν, πόσο, πότε και πως διασκεδάζουν οι "νέοι" ή οι "μεγάλοι" δεν είναι θέμα ΝΟΜΟΥ είναι θέμα παιδείας και διαπαιδαγώγησης. Είναι ηλίθιο να απαγορεύεις με νόμο κάτι που η κοινωνική δομή και πρακτική όχι μόνο το επιτρέπει αλλά κυρίως το προτρέπει.
Αυτό που θα έπρεπε να σας απασχολεί είναι όχι το πως διασκεδάζουν οι Έλληνες αλλά πως συμπεριφέρονται σε όλα τα άλλα θέματα. Αλλά πολλά ζητώ. Είναι χαρακτηριστικό του Έλληνα (και εγώ τέτοιος είμαι) να εξανίσταται για αυτά που δεν πρέπει παρά για αυτά που θα έπρεπε.
Δημοσίευση σχολίου